-->-->-->
-->-->-->
{ نام : جواد
{ نام خانوادگى : نيكپور آرانى
{ نام پدر : عزيزاللّه
{ تاريخ شهادت : 4/1/1361
{ محلّ شهادت : منطقه غرب شوش و دزفول (فتح المبين)
{ نوع عضويّت و شغل : كارگر ـ بسيجى
{محل دفن : گلزار شهداى امام زاده هلال بن على علیه السلام آران
جواد در سال 10/6/1334 در آران و در يك خانواده مذهبى و مستضعف چشم
به جهان گشود . هفت ساله بود كه تحصيلاتش را در دبستان بونصر شيبانى آغاز كرد
و با تنگدستى به تحصيلاتش ادامه داد تا موفّق به دريافت سيكل شد .
در سنّ هجده سالگى ازدواج كرد و پس از گذشت يكسال به خدمت مقدّس
سربازى فراخوانده شد .
پس از اتمام دوران سربازى به همراه همسرش مشغول قاليبافى شد و تقريبا يك
سال بعد به عنوان كارگر در كارخانه قاليبافى راوند كاشان استخدام گرديد .
او از طرف كارخانه براى آموزش دوره بهيارى به مدّت يك ماه به تهران اعزام
شد و در اسفند 1360 داوطلبانه براى كمك به مجروحين جنگ راهى جبهه هاى
نبرد گرديد .
شهيد در عمليّات ظفرمندانه فتح المبين شركت جُست و در حين درگيرى
درحالىكه مشغول پانسمان يكى از مجروحين در داخل آمبولانس بود ، بر اثر انفجار
خمپارهاى دچار آتشسوزى شد و به درجه رفيع شهادت نائل آمد .
از اين شهيد عزيز چهار فرزند به يادگار مانده است .
روحش شاد ، يادش گرامى و راهش مستدام باد
«فرازهايى از وصيّتنامه برادر شهيد جواد نيكپور »
پدر عزيز و مادر مهربانم و خواهر عزيزم !
من كه الان به جبهه حق عليه باطل رهسپار گشتهام ، مى خواهم كه همچون
رزمندگان در پشت جبهه كوشا و از هرگونه كارى كه براى اسلام عزيز مفيد باشد ،
دريغ نفرماييد .
از خواهران و برادرانم خواهش مى كنم تا پيروزى رزمندگان عزيز بر نيروهاى كفر
صدامى از هيچگونه كوشش و كمكى به نيروهاى اسلام حتى دعاى شما كه بدرقه
راه آنان مىباشد ، دريغ نفرماييد .
پدر و مادر عزيز و همسر مهربانم ! از شهيد شدن من هيچگونه ناراحتى در دل راه
ندهيد . در شهيد شدن من بايد بسيار خوشحال شويد كه يك فرزندى ناقابل ، فداى
اسلام نمودهايد و فخر نماييد به شهيد شدنم .
اگر من شهيد شدم (انشاءاللّه كه اميدوارم شهيد شوم) گريه بر سر مزارم نكنيد
كه باعث خوشحالى منافقين كه روسياهِ از اين دنيا و آخرت هستند ، مىباشد .
همسرم ! مى خواهم مثل حضرت فاطمه عليها السلام زندگى كنى و هيچگونه كارى كه
باعث ناراحتى بشود انجام ندهى و از فرزندانم خوب نگهدارى نمايى تا در آينده هر
كدام يك انسان فداكار باشند .
برچسب:
نویسنده: حسین سربلوکی آرانی
