{ نام : جواد
     { نام خانوادگى : نيك‏پور آرانى
     { نام پدر : عزيزاللّه
     { تاريخ شهادت : 4/1/1361
     { محلّ شهادت : منطقه غرب شوش و دزفول (فتح ‏المبين)
     { نوع عضويّت و شغل : كارگر ـ بسيجى
     {محل دفن : گلزار شهداى امام‏ زاده هلال بن على  علیه السلام  آران

 
     جواد در سال 10/6/1334 در آران و در يك خانواده مذهبى و مستضعف چشم
به جهان گشود . هفت ساله بود كه تحصيلاتش را در دبستان بونصر شيبانى آغاز كرد
و با تنگدستى به تحصيلاتش ادامه داد تا موفّق به دريافت سيكل شد .
     در سنّ هجده سالگى ازدواج كرد و پس از گذشت يكسال به خدمت مقدّس
سربازى فراخوانده شد .
     پس از اتمام دوران سربازى به همراه همسرش مشغول قاليبافى شد و تقريبا يك
سال بعد به ‏عنوان  كارگر در كارخانه قاليبافى راوند كاشان استخدام گرديد .
     او از طرف كارخانه براى آموزش دوره بهيارى به مدّت يك ماه به تهران اعزام
شد و در اسفند 1360 داوطلبانه براى كمك به مجروحين جنگ راهى جبهه‏ هاى
نبرد گرديد .
     شهيد در عمليّات ظفرمندانه فتح ‏المبين شركت جُست و در حين درگيرى
درحالى‏كه مشغول پانسمان يكى از مجروحين در داخل آمبولانس بود ، بر اثر انفجار
خمپاره‏اى دچار آتش‏سوزى شد و به درجه رفيع شهادت نائل آمد .
     از اين شهيد عزيز چهار فرزند به يادگار مانده است .
 
روحش شاد ، يادش گرامى و راهش مستدام باد
 
 

«فرازهايى از وصيّت‏نامه برادر شهيد جواد نيك‏پور »
 
     پدر عزيز و مادر مهربانم و خواهر عزيزم !
     من كه الان به جبهه حق عليه باطل رهسپار گشته‏ام ، مى ‏خواهم  كه هم‏چون
رزمندگان در پشت جبهه كوشا و از هرگونه كارى كه براى اسلام عزيز مفيد باشد ،
دريغ نفرماييد .
     از خواهران و برادرانم خواهش مى ‏كنم تا پيروزى رزمندگان عزيز بر نيروهاى كفر
صدامى از هيچ‏گونه كوشش و كمكى به نيروهاى اسلام حتى دعاى شما كه بدرقه
راه آنان مى‏باشد ، دريغ نفرماييد .
     پدر و مادر عزيز و همسر مهربانم ! از شهيد شدن من هيچ‏گونه ناراحتى در دل راه
ندهيد . در شهيد شدن من بايد بسيار خوشحال شويد كه يك فرزندى ناقابل ، فداى
اسلام نموده‏ايد و فخر نماييد به شهيد شدنم .
     اگر من شهيد شدم (ان‏شاءاللّه كه اميدوارم شهيد شوم) گريه بر سر مزارم نكنيد
كه باعث خوشحالى منافقين كه روسياهِ از اين دنيا و آخرت هستند ، مى‏باشد .
     همسرم ! مى ‏خواهم  مثل حضرت فاطمه  عليها السلام  زندگى كنى و هيچ‏گونه كارى كه
باعث ناراحتى بشود انجام ندهى و از فرزندانم خوب نگهدارى نمايى تا در آينده هر
كدام يك انسان فداكار باشند .