{نام : رمضان‏على
     { نام خانوادگى : قندى آرانى
     { فرزند : رضا
     { تاريخ شهادت : 16/8/1361
     { محلّ شهادت : موسيان عين خوش ـ عمليّات محرّم
     { نوع عضويّت و شغل : بسيجى ـ قالى‏باف
     {مكان دفن : گلزار شهداى امام‏ زاده محمّد هلال‏ بن‏ على  علیه السلام  آران

 
     رمضان‏ على در اول تير 1331 در آران متولّد شد و زندگى پررنج و مشقّت خود را
با ايمان به خدا جلا داد و در صحنه‏هاى سياسى حضور داشت .
     كار روزانه و تحصيل شبانه ، فراهم نمودن مخارج زندگى ، شركت در انقلاب ،
رفتن به جبهه همگى نشان از زندگى شرافتمندانه و اسلامى او دارند .
     او براى فراگيرى علم وارد جهاد فرهنگى گرديد . تا اين جهادش زمينه‏ساز
جهادى ديگر باشد . او در دو سنگر فعّاليت داشت . روزها به مدرسه مى‏رفت و
عصرها يار و ياور پدر در امرار معاش و گذراندن زندگى بود تا اين‏كه زمان سربازى
فرارسيد .
     در اين دوران نيز به فكر پدر و مادر خود بود و مقدار پولى كه به او مى‏دادند ،
براى خانواده مى‏فرستاد و او به حق مصداق اين آيه بود : «بالوالدين احسانا» .
     رمضان‏على تا سوم راهنمايى را با موفّقيت و به‏طور شبانه گذراند ، اما به علّت
شروع جنگ تحميلى با گذراندن دوره آموزشى رزمى به جبهه اعزام شد و در
عمليّات فتح ‏المبين و آزادسازى خرمشهر شركت كرد .
     او پس از دو ماه به وطن بازگشت و در پشت جبهه به فعّاليت پرداخت و تا نداى
امام خمينى كه فرمود : «داوطلب‏ها بيش‏تر بروند» را شنيد ، گفت : بايد بروم و
دوباره اعزام شد .
     پس از يك ماه ، عمليّات محرّم آغاز گرديد و او موفّق شد در سه مرحله از
عمليّات شركت كند ، اما در پايان مرحله سوم در ساعت 3 بعد از نيمه شب در
هنگام كندن سنگر ، ناگاه خمپاره‏اى از متجاوزان پليد بعثى شلّيك و باعث شهادت
او گرديد و به او فرصت وصال معبودش را داد .
 
روحش شاد و راهش مستدام و پررهرو باد !
 
«فرازى از وصيّت‏نامه شهيد رمضان‏على قندى »
 
     درود بر پيامبر خاتم و درود بر خمينى روح خدا و درود بر شهيدان صدر اسلام
تاكنون .
     خدايا ! با نيرو و قدرتى كه به من داده‏اى در اين مقطع از زمان از آن استفاده
مى ‏كنم و دين مبين اسلام را تا جايى كه بتوانم حمايت مى ‏كنم ؛ با وحدت و
يگانگى‏يى كه بين مسلمين جهان انشاءاله مى‏باشد ، نخواهم گذاشت كه ابرقدرت‏ها
خدشه‏اى بر اين اسلام عزيز وارد سازند و تا خون در بدن دارم به دنبال راه شهيدان
گرامى در نزد خدا و رسول خدا ادامه داده و پيرو راهشان مى‏باشم .
     پدر و مادر مهربانم ! تا زمانى كه در زندگى شما بودم چيزى به شما نرساندم و
گاهى از اوقات شما را ناراحت كرده‏ام ، اميدوارم كه مرا ببخشيد و حلال كنيد .
     اى همسر عزيزم ! مرا حلال كن و فرزندانم را به مدرسه بفرست و در هر رشته‏اى
كه آن‏ها استعداد بيش‏ترى دارند ، ثبت ‏نام كن و مقدارى روزه و نماز قضا دارم كه
برايم به‏جا آوريد و از شهادت من ناراحت نباشيد و گريه و زارى نكنيد ؛ فقط براى
امام حسين  علیه السلام  و يارانش گريه كنيد كه براى دين سخت‏ترين شرايط را گذراندند و
راه سعادت را پيمودند و تاكنون كه اين راه ادامه دارد براى ما و آيندگان سرمشق
مى‏باشد .
     تو اى مادر و همسر گرامى ! يك موقع دهن‏كجى نكنى كه باعث خشم خدا گردد
و اين راه سعادت و خشنودى به‏طور كامل نصيب من نگردد .
     هر كس طلبى دارد ، همه را بپردازيد و فرزندان عزيزم و شما را به خدا
مى‏سپارم .
والسّلام عليكم و رحمه ‏اللّه و بركاته
رمضان‏على قندى